«Μάσκες»


Όταν φοράς πολλές μάσκες για να γίνεις αρεστός… κάποια στιγμή θα τις μπερδέψεις…
Και θα φανεί η αληθινή σου γύμνια.
Γιατί ξέχασες το αληθινό σου πρόσωπο…
—– —–
Μάσκες…
φοράς τη μάσκα που ξέρεις ότι θα αρέσει στον απέναντί…
την αλλάζεις με εκείνη που θα γίνεις αρεστός στον παραδίπλα…
για να πάρει σειρά το προσωπείο που θα σε κάνει αγαπητό σε εκείνη…
έτσι ώστε μετά να φορέσεις το άλλο… εκείνο για την άλλη…
για να ξαναπροβάρεις έπειτα εκείνη τη μάσκα που αρέσει στους πολλούς…
και το βράδυ…
στη μοναξιά του καθρέφτη…
προσπαθείς να ξεσκίσεις τη μάσκα εκείνη που το αίμα σου κόβει…
τη μάσκα του ψυχρού…
τη μάσκα του παγωμένου…
τη μάσκα του μάταιου…
παλεύεις να την κάνεις χίλια κομμάτια…
να διώξεις τον τρόμο που γεννά η φορεσιά της…
μα εις μάτην…
τα αίματα πλημμυρίζουν τα νύχια που με μανία μπήγεις στην όψη σου…
γιατί πριν κάτσεις μπροστά στον καθρέφτη είχες αφήσει παράμερα τις μάσκες…
και αυτό που σε σκιάζει τόσο βαθιά …
είναι οι Σάρκες

© 2011 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Ποίηση (αγαπημένες επιλογές). Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s