«Θλιμμένος Άγγελος»


Θλιμμένος Άγγελος

Χιλιάδες κόσμου τριγύρω περνούν
Μονάχος στέκει, η Σιωπή αντηχεί.
Κανείς δεν κοιτάζει, στο κρύο ριγούν
Ψυχή παγωμένη, η ματιά τους θολή.

Τα έρημα βράδια ο αγέρας κραυγάζει
Κρεβάτι διπλό, Μονάχη κοιμάται
Ο ιππότης αργεί, καρδιά που σπαράζει
Τη νύχτα έμαθε, πια δε φοβάται.

Ζωές μοιρασμένες, στα δύο κομμένες
Ο άγγελος πια, σαν δύο λογάται
Άραγες πότε ξανά θα είστε ενωμένες
Ψυχές μου στο Φως αντάμα να πάτε.

Κορμιά ενωμένα σ’ αέναη πάλη
Φευγαλέα στιγμή το Θείο θ’ αγγίξουν
Ο Νους και η Καρδιά μεθούν μες τη ζάλη
Με την Αγάπη τη Γη θα στηρίξουν.

© 2011 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Ποίηση (αγαπημένες επιλογές), Ποιήματα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s