«Ένα Δάκρυ… για Πάντα»


Η Οδύνη της Απουσίας… η Ηδονή της Ανάμνησης…
Η απόγνωση να μείνει στη θύμηση η Μυσταγωγία του αγγίγματός Της…
Το τρεμούλιασμα της σάρκας στη μνήμη του αργόσυρτου ταξιδιού της ανάσας του στο κορμί Της…
Η χαμένη ανάμνηση των σφιχτοδεμένων χεριών που χάνονται το ένα μέσα στο άλλο…

Το ξέφρενο χτυποκάρδι στη φευγαλέα σκέψη…
Η φωνή του Ανέμου να ψιθυρίζει το Τραγούδι…
και η Ψυχή για λίγο ξαναποκτά φτερά.
Φτεροκοπώντας λυσσαλέα να σπάσει τα γήινα δεσμά…
να θυμηθεί της Αλήθεια πέρα από τη Γέφυρα της Λησμονιάς…
Και να επιστρέψει Εκεί.

Οι αγνές ψυχές ξεπλένονται στο Δάκρυ…
Ένας άνδρας δακρύζει όταν θυμάται τον άνεμο ποτισμένο με το άρωμά Της να γίνεται χάδι στο πρόσωπό του…
Μια γυναίκα δακρύζει όταν θυμάται εκείνον που του ψιθύριζε «για πάντα»…
Τα δάκρυά τους ενώνονται στο Άπειρο, γίνονται ποτάμια που σβήνουν στην Πηγή της Λήθης.
Και μετατρέπονται σε Νάμα Αναγέννησης…

© 2012 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Η Τριλογία της Δύναμης ... Το Άγγιγμα της Αφροδίτης. Bookmark the permalink.

5 Responses to «Ένα Δάκρυ… για Πάντα»

  1. Ο/Η OLGA MANI λέει:

    χμμμμμμμμ………..οντως καλλιτερο…δεν θα γραψω αλλα λογια δικα μου ,θα βαλω καποιους στιχους του BOUDELAIRE.
    JE T’AIME QUAND TON GRAND OEIL VERSE
    UNE EAU CHAUDE COMME LE SANG
    QUAND,MALGRE MA MAIN QUI TE BERCE,
    TON ANGROISSE,TROP LOURDE,PERCE
    COMME UN RALE D’AGONISAND.

    J’ASPIRE,VOLUPTE DIVINE!
    HYMME PROFOND,DELICIEUX!
    TOUS LES SANGLOTS DE TA POITRINE,
    ET CROIS QUE TON COEUR S’ILLUMINE
    DES PERLES QUE VERSENT TES YEUX!

  2. Ο/Η OLGA MANI λέει:

    ΘΑ ΦΡΟΝΤΙΣΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ……..ΑΥΡΙΟ……….

  3. Ο/Η Νικόλας λέει:

    Πού πήγε η μετάφραση για τους μη κατέχοντες τη … Γαλλική; 😉

  4. Ο/Η MANI OLGA λέει:

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ,ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ Τ’ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ ΕΝΑ APPLICATION ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΑΙ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ACCENTS.

    Σ’ΑΓΑΠΩ ΟΤΑΝ ΑΠ’ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΥ ΜΑΤΙ ΡΕΕΙ
    ΕΝΑ ΖΕΣΤΟ ΔΑΚΡΥ ΣΑΝ ΑΙΜΑ
    ΟΤΑΝ, ΠΑΡΑ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΣΕ ΛΙΚΝΙΖΕΙ,
    Η ΑΓΩΝΙΑ ΣΟΥ,ΠΟΛΥ ΒΑΡΙΑ ΔΙΑΠΕΡΝΑ
    ΣΑΝ ΡΟΓΧΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥΝΤΑ.

    ΑΝΑΣΑΙΝΩ,ΗΔΟΝΗ ΘΕΙΑ!
    ΥΜΝΟ ΒΑΘΥ,ΕΞΑΙΣΙΟ!
    ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΥΓΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΡΦΟΥ ΣΟΥ
    ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΦΩΤΙΖΕΤΑΙ
    ΑΠ’ΤΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΠΟΥ ΧΥΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ.

    (ΜΕΤΑΞΥ ΟΣΩΝ ΔΙΑΒΑΣΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ………ΜΕ ΜΙΑ ΕΝΟΧΗ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΑ ΚΑΙ ΕΚΡΥΨΑ Σ’ΕΝΑ ΣΥΡΤΑΡΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ…………..)

  5. Ο/Η Νικόλας λέει:

    «ΑΝΑΣΑΙΝΩ,ΗΔΟΝΗ ΘΕΙΑ!
    ΥΜΝΟ ΒΑΘΥ,ΕΞΑΙΣΙΟ!
    ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΥΓΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΡΦΟΥ ΣΟΥ»

    Άξιζε τον κόπο η αναμονή, ευχαριστούμε.
    Αξεπέραστος Μπωντλαίρ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s