Το Όνειρο του Νικόλα: Όταν ξανά


Όταν ξανά

Τρελάθηκε ο κόσμος, χαμηλά όλοι κοιτάνε
Παγωμένες καρδιές, ξεχάσαν να αγαπάνε.
Το χαμόγελο χάθηκε, απ’ το στόμα του κόσμου
Τρελαμένος και εγώ, μιλάω μοναχός μου.

Το θυμάμαι σαν χθες, μα περάσανε χρόνια
«σ’ αγαπάω» να λες, «και θα το κάνω αιώνια».
Περπατούσαμε ώρες, πιασμένοι στο χέρι
Ανέλπιστα όμορφα, η ζωή τα ΄χε φέρει.

Στο φιλί σου τα χείλη μου ανήμπορα καίγονταν
Τα σμιγμένα κορμιά μας στο Πάθος σαν φλέγονταν.
Συνέρχομαι άξαφνα, οι αναμνήσεις πονάνε
Πεθαμένοι τριγύρω μου ακόμη περνάνε.

Ο άνεμος κρύος με ορμή με χτυπάει
Ποτέ μου δεν πίστευα η μοναξιά πως πονάει.
Ίσως πια αύριο κάπου αλλού θα βρεθούμε
Όταν ξανά πια οι άνθρωποι θυμηθούν ν’ αγαπούνε.

© 2012 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Ποίηση (αγαπημένες επιλογές), Ποιήματα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s