Το Όνειρο του Νικόλα: Νικόλας


Αλήθεια… η συγκεκριμένη ανάρτηση έχει ημερομηνία και ώρα…
Αν το επόμενο λεπτό από τη στιγμή που θα την κάνω «φύγω» από αυτή τη ζωή, από αυτή την «Πραγματικότητα», τα παιδιά που με τιμούν με τη διαδικτυακή τους φιλία πώς θα το μάθουν;
Δε θα προλάβω φυσικά να κάνω status το «μόλις έβγαλα την τελευταία μου ανάσα»….

Έχετε άραγε σκεφτεί ΤΙ πραγματικά είμαστε;
ΤΙ αφήνουμε πίσω μας όταν λήξει για εμάς αυτό το υπέροχο Ταξίδι που λέγεται ΖΩΗ;
Αφήνουμε τις σκέψεις μας, τα παράπονά μας, τις ελπίδες μας, τις στιγμές πόνου, τις στιγμές χαράς…
Αφήνουμε τα γραπτά μας…
Για αυτό και στις αναρτήσεις μου βάζω τα links από το blog μου.

Κάποια στιγμή, όπως όλοι μας άλλωστε, το σύνολο των μορίων Σώματος, το συνεχές ενεργειακό πεδίο που ορίζει την Ψυχή, το σύνολο των σκέψεων που ορίζει το Πνεύμα… το τρισυπόστατο κομμάτι Ύπαρξης που λέγεται Νικόλας θα πάψει να υπάρχει σε αυτό το Χωροχρονικό Συνεχές.
Κάποιοι άνθρωποι στο μέλλον θα έχουν την ευκαιρία να με γνωρίσουν μέσα από τα γραπτά μου… ένα blog ταξιδεύει στο Χρόνο και όταν είναι σε WordPress ή σε Βlogspot δε χρειάζεται να ανανεώσεις και συνδρομή για το hosting του site σου.

Κάποιοι άνθρωποι που μπορεί να είναι συγγενείς μου θα μάθουν για έναν πρόγονο που είχαν κάποτε με το όνομά μου… τώρα αν θα τον πουν «ψυχάκια», «ονειροπόλο», «λαλημένο», «σοφό», «ανόητο» και λοιπά, είναι άλλο θέμα.
Το θέμα είναι όταν ΕΣΥ θα έχεις φύγει, οι κατοπινοί να σε γνωρίσουν…

Άλλωστε αυτό είναι ένα βασικό κομμάτι της Ελληνικής Κοσμοθέασης… το Όνομα.
Ο Ούτις (Κανένας) έκανε μια θαυμαστή πράξη και τύφλωσε τον Πολύφημο (με τη μεγάλη φήμη), τον γιο του ίδιου του Ποσειδώνα και έγινε ο Οδυσσέας… γιος του Λαέρτη και πατέρας του Τηλέμαχου και του Τηλέγονου (του γιου του από την Κίρκη που ήταν αυτός που από λάθος του τον σκότωσε, μιας και δεν τον είχε γνωρίσει ποτέ, εκπληρώνοντας έναν προγενέστερο χρησμό).
Και στο βάθος της Ιστορίας οι μελλοντικές γενιές μιλούν ακόμη για αυτόν…

Κάντε το…
Γράψτε… κάντε blog… ζωγραφίστε… συνθέστε μουσική… ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ… και αφήστε τους απογόνους σας να μιλούν στο Μέλλον για εσάς…
Η Ύ-Παρξις είναι Πράξις και αναλόγως των επιλογών που κάνεις (Υ), αφήνεις το χνάρι σου στην Ιστορία.
Θυμηθείτε… το μόνο σίγουρο όταν ζεις…
είναι ότι κάποια στιγμή θα πεθάνεις.
Η Ζωή είναι μια και μόνη Στιγμή Φωτός μέσα σε μια αιωνιότητα σκοταδιού.
Ας κάνεις αυτή την υπέροχη Στιγμή κάτι θαυμαστό…

Ένας αγαπημένος μου φίλος και δάσκαλος κάποτε με είχε «μυήσει» στην country μουσική, τη μουσική της Ελευθερίας… και ειδικά κάποιοι στίχοι ενός κομματιού είναι ένα Χρέος που του έχω, που θα ήθελα δέκα ζωές να του το ξεπληρώσω:
«Αλλά όταν εμείς και εσείς
θα έχουμε πεθάνει και χαθεί.
Θα είναι ο θρύλος των ανθρώπων σαν και εμάς
εκείνος που θα συνεχίσει να ζει…»

© 2012 Νικόλαος Σ. Παναγοδημητρόπουλος

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Αταξινόμητα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s