Σκέψεις… 19 Μαΐου 2012


Μπορούμε να σταματήσουμε ένα ρολόι … μα δεν μπορούμε να σταματήσουμε τον χρόνο.

Κοιτάζοντας πίσω, όταν είμασταν παιδιά, ο χρόνος έμοιαζε να μην υπάρχει … και έτσι έχανε την υπόστασή του. Μεγαλώνοντας γίνεται αισθητή η παρουσία του, και όχι μόνον αυτό, αλλά όσο περισσότερο φτάνουμε στο τέλος του χρόνου που μας έχει δοθεί σε αυτή την «Πραγματικότητα», τόσο μικρότερη μας φαίνεται η ημέρα.

Αυτό φαίνεται πιο έντονα όταν ένα παιδί αποχωρίζεται έναν γονιό. Για το παιδί το αιώνιο «Τώρα» που βιώνει δεν αφήνει να του δημιουργηθεί, συνειδητά, η αίσθηση της απουσίας. Υποσυνείδητα βέβαια, το κενό δεν αναπληρώνεται ποτέ

Για τον γονιό, κάθε δευτερόλεπτο μακριά από το παιδί του φαίνεται αιώνας…

Η έννοια του Χρόνου είναι πλήρως συνυφασμένη με την έννοια της Συνειδητότητας. Ένα παιδί έχει κάθε δικαίωμα να αφήνει τον χρόνο να περνά.
Ένας ώριμος άνθρωπος όμως έχει πλήρη ευθύνη για το κάθε δευτερόλεπτο που αφήνει να περνά χωρίς να πράττει αυτό που έχει καθήκον…

Νικόλας

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Μεγαλόφωνες σκέψεις .... Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s