«Τα Μυστήρια του Λυκόφωτος»


…Ένα λευκό άλογο καλπάζει στην ακροθαλασσιά, ανταγωνιζόμενο τον άνεμο σε ταχύτητα, ενώ πίσω του τα αφρισμένα κύματα σβήνουν τα ίχνη του. Ο κατακόκκινος ήλιος βυθίζεται στην αγκαλιά της θάλασσας, ενώ αυτό συνεχίζει τον δρόμο του νιώθοντας την Δύναμη της Ύπαρξης του να ρέει μέσα του, ελεύθερο από κάθε χαλινάρι, πέρα από κάθε συμβιβασμό που θα του στερούσε το πιο πολύτιμο αγαθό του. την Ελευθερία.

Η ομορφότερη ίσως παρομοίωση της ξέφρενα καλπάζουσας φαντασίας ενός συγγραφέα, είναι αυτή ενός ατίθασου λευκού αλόγου που καλπάζει επάνω από το ανθρώπινο ασυνείδητο, που εκφράζεται με την θάλασσα. Γιατί, όμως, να μπλέκουμε με πεζούς ορισμούς, όταν το ίδιο πράγμα μπορεί να περιγραφεί τόσο γλαφυρά και ρομαντικά, όσο η παραπάνω εικόνα;

Κάποτε, ένας μεγάλος συγγραφέας, ο Oscar Wilde, είχε πει ότι «όλοι μας ζούμε σε έναν βούρκο, αλλά μερικοί από εμάς κοιτάζουμε προς τα αστέρια». Κάποιοι σκέφτηκαν να φτιάξουν μηχανήματα για να τους μεταφέρουν εκεί με τα σώματά τους, κάποιοι άλλοι άφησαν τον νου τους να περιπλανηθεί εκεί, ενώ επιστρέφοντας, έπιασαν πένα και χαρτί, ή το πληκτρολόγιό τους οι πιο σύγχρονοι, για να αφηγηθούν και στους υπόλοιπους τις εμπειρίες τους από τους Τόπους που είδαν. Ακόμα καλύτερα, κάποιοι έδωσαν και κλειδιά για τις πορτούλες που οδηγούν εκεί, έτσι ώστε και άλλοι να τους ακολουθήσουν εκεί για να δουν ιδίοις όμμασι, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, τα εκεί τεκταινόμενα.

Και σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμα και η φαντασία από μόνη της είναι ικανή να τραβήξει μαζί της και το σώμα του κατόχου της….

Ωπς, συγγνώμη, είδατε πόσο καλπάζουσα φαντασία έχω και εγώ; Απλώς είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις με λόγια πράγματα και καταστάσεις που δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά με τις αισθήσεις, τις γνωστές τουλάχιστον. Και επειδή και εγώ παρασύρομαι σε πεζούς ορισμούς, ίσως είναι καλύτερα να αφήσω τις ιστορίες που ακολουθούν να περιγράψουν το τί ακριβώς εννοώ.

Έτσι, έχοντας στο νου και την καρδιά μας την Δέσποινα των Λογισμών, ας πάρουμε μία μικρή γεύση από το Παιχνίδι των Αγγέλων, ετοιμαζόμενοι για το Ταξίδι που θα βγάλει στους Κόσμους του Λυκόφωτος τον Ονειρεμένο Ήρωα που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

© 2002 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

Πρόλογος στη συλλογή διηγημάτων «Τα Μυστήρια του Λυκόφωτος»

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
Gallery | This entry was posted in Διηγήματα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s